Συναδέλφισσες
/ οι
Σε
συνέχεια της προηγούμενης απόφασής μας
έχουμε να δηλώσουμε τα εξής :
α. Το υπουργείο Παιδείας, εν μέσω μιας
πρωτοφανούς κρίσης παράγει πολιτική,
μια πολιτική που την θεωρούμε
αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή ,
γιατί αφενός
υποτιμά τα
τεχνικά προβλήματα με τις ποικίλες
πλατφόρμες του -
προβλήματα που δεν είναι απλά
τεχνικά, αλλά βαθύτατα ταξικά και
πολιτικά - και
αφετέρου τη δυνατότητα πρόσβασης όλων
των παιδιών και των εκπαιδευτικών σε
αυτές. Στην πράξη καλλιεργεί το δόγμα
της “ατομικής ευθύνης”, που συμπυκνώνεται
στο εμείς προσπαθούμε (ως υπουργείο),
οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν, δεν ξέρουν
και δε θέλουν. Συγχρόνως
προσπαθεί να κρύψει τη γύμνια των
πολιτικών των μνημονίων, με
την υποχρηματοδότηση της παιδείας και
την υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου,
την εκκωφαντική απουσία της Ε.Ε
απ’ τις πραγματικές ανάγκες των λαών
της και τον νεοφιλελεύθερο ρόλο του
ΟΟΣΑ, που μέχρι
χθες θεωρούσε ότι το κύριο πρόβλημα του
ελληνικού σχολείου είναι τα μετρήσιμα
δεδομένα. To εκπαιδευτικό τους μοντέλο
είναι απλά σε κρίση και κατάρρευση .
Αυτή είναι η αλήθεια και όχι ο βαθμός
εμβάθυνσης της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης.







