Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

Ανοικτή Επιστολή προς τους γονείς των μαθητών μας

Ανοιχτό γράμμα προς τους γονείς των μαθητών μας για μια πραγματικά καλή σχολική χρονιά
                                                                                                                                              16/9/2013



Αγαπητοί γονείς,

Απευθυνόμαστε σε σας με αυτό το γράμμα γιατί εκτιμάμε ότι το ζήτημα της Παιδείας μας αφορά όλους. Το καλοκαίρι που μόλις τελείωσε ήταν διαφορετικό από τα προηγούμενα. Πάνω στο ήδη πληγωμένο σώμα τoυ δημόσιου σχολείου ήρθαν μια σειρά αποφάσεις και νομοσχέδια που με διαδικασίες «εξπρές» προσπαθούν να κατεδαφίσουν ό,τι απέμεινε όρθιο. Με τον ίδιο τρόπο που στο όνομα της κρίσης  μείωσαν μισθούς και συντάξεις, αύξησαν την ανεργία, επέβαλλαν μια πρωτοφανή φοροεπιδρομή, έκλεισαν νοσοκομεία και κέντρα υγείας, δυσφημώντας όλους τους εργαζόμενους, αντίστοιχα, με πρόσχημα τα υποτιθέμενα “συντεχνιακά συμφέροντα” των εκπαιδευτικών,  περιορίζουν τα μορφωτικά δικαιώματα της νέας γενιάς και κάθε έννοια εργασιακού δικαιώματος για τους εκπαιδευτικούς.




Φέτος τα σχολεία μας ανοίγουν  χωρίς χιλιάδες εκπαιδευτικούς που χρόνια πρόσφεραν στο δημόσιο σχολείο. Σε μια νύχτα πετάχτηκαν στο δρόμο 2.500 εκπαιδευτικοί της Τεχνικής Εκπαίδευσης. Είναι η πρώτη φορά σε ολόκληρη τη μεταπολεμική περίοδο που δεν έγινε ΚΑΝΕΝΑΣ μόνιμος διορισμός εκπαιδευτικού σε καμία βαθμίδα και ειδικότητα, παρά το γεγονός ότι μόνο στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση συνταξιοδοτήθηκαν 1.800 εκπαιδευτικοί. Δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές που κάλυπταν πραγματικές ανάγκες  φέτος δε θα δουν την πόρτα του σχολείου. Όσο για τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που σας λένε στα κανάλια ότι δήθεν περισσεύουν από τα γυμνάσια και τα λύκεια και θα έρθουν στα δημοτικά, είναι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων που από τη μια στην ουσία «διώχθηκαν» με το έτσι θέλω από σχολεία που τους χρειάζονται, από την άλλη δεν σας λένε πως το πρόβλημα με τους δασκάλους και τις νηπιαγωγούς θα είναι τεράστιο και οι λύσεις που προωθούν διαλύουν το δημόσιο σχολείο.

Φέτος η λειτουργία του ολοήμερου σχολείου τινάζεται στον αέρα, αφού με αιφνιδιαστική οδηγία (Αρ. Πρ. 125334/Γ1-9/9/2013), το Υπουργείο Παιδείας  προβλέπει ότι στα ολοήμερα θα τοποθετείται μόνο ένας δάσκαλος- αν υπάρχει η δυνατότητα- και στα ολοήμερα ΕΑΕΠ κανένας ! Αν αφήσουμε να εφαρμοστεί αυτή η εγκύκλιος, το ολοήμερο πρόγραμμα θα λειτουργεί «με τις διαθέσιμες ώρες των εκπαιδευτικών», δηλαδή με τις δυο και τρεις ώρες από όποιους εκπαιδευτικούς δεν συμπλήρωναν ωράριο και τις διέθεταν για ενισχυτική διδασκαλία. Έτσι ο θεσμός της ενισχυτικής διδασκαλίας καταργείται και το ολοήμερο θα υπολειτουργεί χωρίς δάσκαλο με εκ περιτροπής κάλυψη του ωραρίου πότε από τον ένα δάσκαλο και πότε από τον άλλο ! Η ίδια η οδηγία αναφέρει επί λέξη ότι «προηγείται η δημιουργία και λειτουργία ολοήμερου τμήματος για τους μαθητές των Α΄,Β΄,Γ΄ και Δ΄ τάξεων και εφόσον υπάρχει δυνατότητα, δημιουργείται ολοήμερο τμήμα και για τις υπόλοιπες τάξεις». Προωθεί δηλαδή την κατάργηση του ολοήμερου ξεκινώντας από τις μεγαλύτερες τάξεις. Του χρόνου που θα υπάρχουν τα ίδια προβλήματα, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, θα προχωρήσουν στην πλήρη κατάργησή του. Η ίδια η οδηγία προβλέπει τη λειτουργία πληθωρικών τμημάτων σε δημοτικά και νηπιαγωγεία με 26 και 27 μαθητές-τριες. H αντισταθμιστική λειτουργία του ολοήμερου σχολείου συρρικνώνεται καθώς δε θα υπάρχει υπεύθυνος δάσκαλος που θα μπορούσε να βοηθήσει στην καλύτερη προετοιμασία των μαθητών, ενώ η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα θέτει μεγάλες ομάδες παιδιών, από τις πιο αδύναμες κοινωνικά ομάδες, στο περιθώριο της μαθησιακής και διδακτικής πράξης. 

Φέτος τα σχολεία μας ανοίγουν χωρίς να έχει ακόμη ρυθμιστεί τι θα γίνει με τα τμήματα ένταξης και την ειδική αγωγή. Οι πιστώσεις είναι εξαιρετικά περιορισμένες και υπάρχει η βάσιμη ανησυχία, ότι πολλά τμήματα ένταξης δε θα λειτουργήσουν, ενώ οι μονάδες ειδικής εκπαίδευσης θα παραμείνουν υποστελεχωμένες, χωρίς βοηθητικό επιστημονικό προσωπικό. Αντίστοιχα, το υπουργείο δε δικαιολογεί πλέον ώρες ενισχυτικής διδασκαλίας επιδιώκοντας να διαθέσει εκπαιδευτικούς σε γειτονικές σχολικές μονάδες, προκειμένου να μπαλώσουν τα κενά που δημιουργούνται, ενώ πάντα υπάρχει η απειλή νέων υποβιβασμών και συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων. Ό,τι δικαίωμα είχε κατοχυρώσει ο εργαζόμενος κόσμος στο δημόσιο σχολείο θεωρείται πλέον πολυτέλεια. Στο φτηνό νέο σχολείο  που οικοδομούν δεν υπάρχει θέση για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και ειδικές ανάγκες, παρά μόνο ο σύγχρονος “Καιάδας” του αποκλεισμού και της απόρριψης.

Όσοι από την εκπαιδευτική διοίκηση και την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας μιλούν για μηδενικά προβλήματα, αποσιωπούν σκόπιμα όλα τα παραπάνω. Κανονικότητα για αυτούς είναι το σχολείο του Μνημονίου και των περικοπών. Για μας όμως τα σχολεία “δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό”,  για μας τα πρόσωπα και οι καρδιές όλων των παιδιών δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο και στο δίκιο”, όπως θα  έλεγε σήμερα ο ποιητής της Ρωμιοσύνης.

Τα σχολεία μας ασφυκτιούν από την υποχρηματόδοτηση. Η τρίτη δόση για τις λειτουργικές δαπάνες των σχολείων προβλέπει λιγότερα χρήματα από τις δύο προηγούμενες! Περίπου 20 εκατ. λιγότερα, αναμένεται να δοθούν στα σχολεία.  Ήδη και τοπικά παραδέχονται ότι θα υπάρξουν συγκεκριμένα προβλήματα με τη λειτουργία των σχολείων. Οι απολύσεις όλων των ανθρώπων που στήριζαν το δημόσιο σχολείο (σχολικοί τροχονόμοι, φύλακες) και οι καθυστερήσεις με τις συμβάσεις των καθαριστριών αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα και προετοιμάζουν τους εργαζόμενους να βάλουν βαθιά το χέρι στη τσέπη για να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη για τα παιδιά τους (θέρμανση, χαρτί, μελάνια).

Ο νέος τύπος του γενικού λυκείου και τεχνικού λυκείου που ψήφισαν μετατρέπει το δικαίωμα στη μόρφωση σε ακριβό προνόμιο. Μιλούν για μορφωτική αυτονομία του λυκείου και στην πράξη θεσμοθετούν πανελλαδικές εξετάσεις από την πρώτη λυκείου. Ποια εργατική οικογένεια ή ποιο νοικοκυριό, συχνά χωρίς ούτε έναν εργαζόμενο στο σπίτι, θα αντέξει αυτό το μπαράζ των εξεταστικών δοκιμασιών; Μιλούν για σύνδεση με την εργασία, αυτοί που παρεμπιπτόντως έχουν βυθίσει τη νεολαία σε 60% ανεργία, και στην πράξη διαλύουν με τη μαθητεία την αγορά εργασίας, καθιερώνοντας τα 9 ευρώ μεροκάματο για ένα μεγάλο αριθμό παιδιών μετά τα 15. 
Φέτος τα σχολεία μας ανοίγουν με περισσότερους από εσάς άνεργους, με περισσότερους μαθητές μας με προβλήματα επιβίωσης και με εμάς τους εκπαιδευτικούς συχνά μακριά από τα σπίτια μας, χωρίς οικογενειακό και προσωπικό προγραμματισμό και με 600-800 ευρώ μισθό, με τον οποίο πρέπει να ζήσουμε, πληρώνοντας ενοίκια και λογαριασμούς. Το χαμόγελο και το μεράκι που θέλει η εκπαίδευση συνθλίβονται καθημερινά στο λογιστικό προγραμματισμό της δημοσιονομικής προσαρμογής και των περικοπών.

Αγαπητοί γονείς,

Ο Υπουργός Παιδείας και η κυβέρνηση σας λένε ότι την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς θα την «τινάξουν στον αέρα» οι κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών και «υπόσχονται» ότι «όλα θα κυλήσουν ομαλά». Όμως με αυτά που σας είπαμε παραπάνω, καταλαβαίνετε ότι είναι οι πολιτικές τους εκείνες που ήδη έχουν βάλει βόμβα στα θεμέλια της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης.

ΔE ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΙΣΟΠΕΔΩΣΟΥΝ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ.

Τίποτα δεν είναι δεδομένο – καμιά κυβέρνηση και καμιά πολιτική δεν είναι ανίκητη. Μαζί δώσαμε τα τελευταία τρία χρόνια τη μάχη να μην κλείσει και να μην υποβιβαστεί καμιά σχολική μονάδα στα νησιά μας. Η ύπαρξη των σχολείων μας μέχρι σήμερα είναι καρπός των κοινών μας αγώνων. Μαζί πρέπει να δώσουμε και τώρα τη μάχη για το δικαίωμα στη μόρφωση και την εργασία. Σας καλούμε, όλοι και όλες μαζί, ενωμένοι σαν μια γροθιά, να ορθώσουμε τείχος προστασίας, να υπερασπίσουμε το δημόσιο σχολείο, να διεκδικήσουμε τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών μας και τα εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζόμενων.

Για όσους, ενδεχομένως, μας κατηγορήσουν ότι ως εκπαιδευτικοί πολιτικολογούμε αντί να κάνουμε μάθημα, τους απαντάμε με τη ρήση του Αμερικάνου παιδαγωγού Ηenry Giroux “ η βάση όλης της μάθησης είναι ο αγώνας για μια ποιοτικά καλύτερη ζωή για όλους”.

ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΑΓΩΝΑ
ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ, ΤΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ